باران باش

و ببار و نپرس کاسه های خالی از آن کیست

****** ******** ******

خورشید باش

که اگر خواستی بر کسی نتابی نتوانی

خود را به رویم گشوده‌ای… 

پس به درگاهت می‌نالم، چونان بنده‌ای ذلیل كه بر خود ستم كرده و 

حُرمت پروردگارِ خود را شكسته است؛

خدایا، ستایش برای توست به خاطر آن تن درستی كه همچنان از آن 

برخوردارم، و ستایش برای توست بر این بیماری كه در تنم پدید 

آوردی.

ای معبود من، نمی‌دانم كدام یك از این دو حالت به شكر گزاری 

سزاوارتر است…!!!

آیا هنگام تن درستی كه روزهای پاكیزه‌ی خود را بر من گوارا ساخته 

بودی و مرا در طلب خشنودی و بخشش خود به نشاط آورده بودی و 

به فرمانبرداری خود توفیق می‌دادی و نیرو می‌بخشیدی،

یا هنگام بیماری كه مرا به آن آزمودی و آن را همچون نعمتی به من 

ارزانی كردی تا بار سنگین گناه را بر پشت من سبك گردانی و مرا از 

آلودگی‌های نافرمانی پاكیزه سازی و هشدارم دهی كه توبه كنم و به 

یادم آوری كه قدر نعمت پیشین را بدانم و زنگار گناه را از دلم بزدایم؟

مانند كسی هستم كه سخت نیازمند گردیده و نیرو و 

توانش رو به ضعف نهاده و گناهانش فراوان شده است؛ همچون 

كسی كه جز تو برای درمانِ نیاز خود فریادرسی نمی‌بیند، و برای 

ضعف خود نیرو دهنده‌ای، و برای گناهانش آمرزنده‌ای

در میان گناهان سرگردانم، و از مقصد خود بیراه شده‌ام. خود را در 

جایگاه گنهكارانِ سرشكسته قرار داده‌ام؛ در جایگاه شوربختانی كه با 

تو گستاخی می‌ورزند و تهدیدهایت را سبك می‌شمارند

چه بسا نهی تو را كه مرتكب شده‌ام، و چه بسا امر تو را كه از آن 

سر پیچیده‌ام، در حالی كه تو مرا بر آن امر و نهی آگاه كرده بودی

چه بسا گناهان كه انجام داده‌ام و بسا خطاها كه از من سر زده است 

و تنها تو از آنها باخبر گردیده‌ای، نه دیگر بینندگان، و تو بیش از 

دیگران بر افشای آنها توانا بودی.

نفس،وفرو رفتن در خواب غفلت،و كوچك نماییِ خطا،و بزرگ نماییِ 

طاعت پناه می‌برم به تو ازناسپاسی در حقّ آن كس كه به ما نیكی 

كرده است.